Techno, house, trance i drum and bass: jak je odróżnić

Na pierwszy rzut ucha wiele utworów z imprez elektronicznych brzmi podobnie. Gdy jednak wiesz, na co zwrócić uwagę, gatunki zaczynają się układać w czytelną mapę. Zobacz, jak rozpoznasz cztery najpopularniejsze z nich.

Jak odróżnić te cztery gatunki?

Najłatwiej odróżnić je w dwóch krokach: najpierw sprawdź tempo, potem posłuchaj charakteru brzmienia. Tempo mierzy się w BPM, czyli w uderzeniach na minutę. Im wyższa liczba, tym szybszy utwór.

House

zwykle ok. 118–130 BPM, ciepły i taneczny

Techno

zwykle ok. 125–150 BPM, mechaniczne i hipnotyczne

Trance

zwykle ok. 130–145 BPM, melodyjne, z narastającym napięciem

Drum and bass

zwykle ok. 165–180 BPM, łamany rytm i głęboki bas

To zakresy orientacyjne. Różne źródła podają nieco inne liczby, a część utworów celowo wychodzi poza te ramy.

Tempo możesz sprawdzić także samodzielnie. Włącz utwór, policz uderzenia stopy przez 15 sekund i pomnóż wynik przez cztery. Dostaniesz przybliżone BPM. Wiele programów DJ-skich pokazuje je automatycznie, ale własnoręczne liczenie uczy słuchu.

Na początku nie przejmuj się ostrymi granicami. Nazwy gatunków służą do rozmowy o muzyce, a nie do układania jej w sztywne szufladki. Traktuj je jak mapę, która pomaga się odnaleźć.

Czym jest house?

House to taneczna muzyka elektroniczna o ciepłym, groove’owym brzmieniu, zwykle w tempie około 118–130 BPM. Rytm jest równy i łatwy do tańca, a w utworach często słychać wokal, linię basu i harmonię.

Gatunek wywodzi się z Chicago lat 80. i czerpał między innymi z disco. Jeśli chcesz poznać jego historię, przeczytaj tekst House: od chicagowskich klubów po współczesny parkiet.

Na co zwrócić uwagę? Wsłuchaj się w bas i w to, czy w utworze pojawia się ludzki głos, nawet krótka fraza. Jeśli dźwięk jest ciepły, a rytm kołysze, bardzo możliwe, że słuchasz house’u. To muzyka, przy której łatwo zapomnieć, że tańczysz od godziny.

Czym jest techno?

Techno to muzyka elektroniczna o rytmicznym, często mechanicznym i hipnotycznym brzmieniu, zwykle w tempie około 125–150 BPM. Najważniejsza jest perkusja i barwa dźwięku, a nie melodia czy wokal.

Utwory zmieniają się powoli. Dochodzi jeden element, filtr się otwiera i nagle cały parkiet reaguje. Gatunek narodził się w latach 80. w Detroit. Opisujemy go w tekście Techno: skąd się wzięło i od czego zacząć słuchanie.

Na co zwrócić uwagę? Posłuchaj, czy główną rolę grają rytm i barwa, a melodia jest dodatkiem. Jeśli utwór zmienia się powoli, wciąga jak trans i prawie nie ma w nim wokalu, to typowe cechy techno. Nie szukaj tu zwrotek i refrenów, tylko stopniowej przemiany dźwięku.

Czym jest trance?

Trance to muzyka elektroniczna zbudowana na melodiach i narastającym napięciu, zwykle w tempie około 130–145 BPM. Utwór rośnie stopniowo, powtarza motywy i prowadzi do momentu, w którym napięcie się rozładowuje.

Dlatego trance często kojarzy się z uniesieniem i emocją. Słuchasz go jak opowieści: od spokojnego początku, przez budowanie, aż po kulminację.

Na co zwrócić uwagę? Posłuchaj, czy w utworze wyraźnie narasta napięcie, a po nim następuje rozładowanie. Melodia często gra pierwsze skrzypce, powtarzana i stopniowo ozdabiana. Jeśli czujesz, że utwór prowadzi cię do kulminacji, bardzo prawdopodobnie słuchasz trance’u.

Czym jest drum and bass?

Drum and bass to najszybszy z tych czterech gatunków, zwykle w tempie około 165–180 BPM. Charakteryzuje go łamany, zmienny rytm perkusji i głęboki, mocny bas.

Gatunek wyrósł w Wielkiej Brytanii w latach 90. Mimo szybkiego tempa potrafi brzmieć przestronnie, bo głęboki bas nadaje mu przestrzeń, a perkusja daje energię.

Na co zwrócić uwagę? Skup się na perkusji, która nie układa się w równy, prosty puls, tylko w zmienny, łamany rytm. Do tego dochodzi bas, który bardziej się czuje, niż słyszy. Jeśli utwór pędzi, a jednocześnie brzmi głęboko, to najpewniej drum and bass.

Czy samo tempo wystarczy do rozpoznania gatunku?

Nie, samo tempo nie wystarcza, bo zakresy różnych gatunków nachodzą na siebie. Przy około 128 BPM możesz usłyszeć zarówno house, jak i techno, a o rozstrzygnięciu decyduje charakter brzmienia.

Zapytaj więc o trzy rzeczy. Czy dominuje melodia i wokal, czy raczej rytm i barwa? Czy utwór jest ciepły i groove’owy, czy surowy i hipnotyczny? Czy napięcie rośnie stopniowo, czy utrzymuje się równo?

Pamiętaj też, że DJ-e zmieniają tempo w trakcie seta. Utwór w 124 BPM może przejść w 130 BPM, a gatunek zmienia się razem z nim, dlatego jeden wieczór potrafi objąć kilka stylów.

Do tego dochodzą odmiany pośrednie. Tech house łączy groove house’u z surowszą konstrukcją techno, a DJ-e często mieszają gatunki w jednym secie. Zobacz, jak to wygląda w praktyce, w tekście Jak działa set DJ-ski?

Spróbuj prostego ćwiczenia. Wybierz cztery utwory, po jednym z każdego gatunku, i włączaj je po kolei. Za każdym razem zapisz tempo, zanotuj, czy dominuje rytm czy melodia, i opisz nastrój jednym słowem. Po kilku takich próbach zaczniesz rozpoznawać gatunki jeszcze przed sprawdzeniem tempa.

Najlepiej uczyć się na żywo. Sprawdź kalendarz wydarzeń, a jeśli natkniesz się na nieznane słowo, zajrzyj do słownika rave.